جفرسون مِیز (Jefferson Mays)

جفرسون مِیز (متولد لوئیس جفرسون مِیز؛ ۸ ژوئن ۱۹۶۵) بازیگر آمریکایی فیلم، تئاتر و تلویزیون است. مِیز در کلینتون، کنتیکت، در کنار والدینش – پدری که افسر اطلاعاتی نیروی دریایی بود و مادری کتابدار کودکان – و خواهر و برادرش بزرگ شد. مِیز از کالج ییل با مدرک کارشناسی هنر فارغ‌التحصیل شد و از دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو موفق به دریافت کارشناسی ارشد هنرهای زیبا گردید.
مِیز در برادوی در نمایش «من همسر خودم هستم» (نمایشنامهٔ برندهٔ جایزه پولیتزر به قلم داگ رایت) از نوامبر ۲۰۰۳ (پیش‌نمایش‌ها) تا ۳۱ اکتبر ۲۰۰۴ ظاهر شد. او پیش‌تر در مه ۲۰۰۳ در خارج از برادوی در سالن پلی‌رایتس هورایزنز و در ژوئیه ۲۰۰۱ در تئاتر لا جولا در این نمایش نقش آفرینی کرده بود. مِیز به‌خاطر اجرای تک‌نفره‌اش برندهٔ جایزه تونی بهترین بازیگر نقش اول مرد در یک نمایش در سال ۲۰۰۴، جایزه دراما دسک برای بهترین نمایش تک‌نفره، جایزه اُبی، و جایزه تئاتر ورلد در سال ۲۰۰۴ شد. او همچنین در سال ۲۰۰۷ برای اجرای نمایش «من همسر خودم هستم» در استرالیا (۲۰۰۶) برندهٔ جایزه هلمن بهترین بازیگر مرد در یک نمایش گردید.
در سال ۲۰۰۷، او در بازسازی نمایش «پیگمالیون» در نقش هنری هیگینز ظاهر شد و در بازسازی نمایش «پایان سفر» در نقش سرباز میسون ایفای نقش کرد. در اوت ۲۰۰۹، مِیز در جشنواره تئاتر ویلیامزتاون در نمایش «شرایط کوارترمین» اثر سایمون گری حضور یافت.
مِیز در سال ۲۰۱۳ در موزیکال برادوی «راهنمای مؤدبانه برای عشق و قتل» به ایفای هشت نقش پرداخت. او برندهٔ جایزه حلقه منتقدان خارج از شهر برای بهترین بازیگر مرد در یک موزیکال شد. همچنین نامزد جایزه تونی بهترین بازیگر نقش اول مرد در یک موزیکال گردید و جایزه دراما دسک بهترین بازیگر مرد در یک موزیکال را به صورت مشترک با نیل پاتریک هریس از آن خود کرد.